Psycholog Dziecięcy

Psycholog dziecięcy zajmuje się poprawianiem jakości życia dzieci oraz ich rodziców poprzez wspólną pracę nad niektórymi schematami zachowań, czy też sposobem postrzegania otaczającego nas świata. Praca Oli jest niesamowitym wyzwaniem i wielką szansą na niesienie pomocy najmłodszym.

psycholog dziecięcy

 

Aby zostać psychologiem dziecięcym, należy ukończyć studia wyższe magisterskie na kierunku psychologia.

Jeżeli mamy zamiar pracować w placówkach edukacyjnych, naszym obowiązkiem jest posiadanie przygotowania pedagogicznego. Dodatkowo wskazane jest bieżące zdobywanie wiedzy na temat konkretnych problemów i zaburzeń wieku dziecięcego oraz różnorodnych form terapii. Dobrym rozwiązaniem jest uczestniczenie w warsztatach doszkalających z zakresu konkretnych zagadnień. Jeśli chodzi o mnie, to po studiach psychologicznych ukończyłam jeszcze studia podyplomowe na kierunku „psychologia kliniczna”. Skończyłam także szkolenia związane ściśle z niesieniem pomocy dzieciom, m.in z tematyki spektrum autyzmu, mutyzmu wybiórczego czy też metody wczesnego wspomagania rozwoju. Tylko dzięki ciągłemu aktualizowaniu swojej wiedzy psycholog jest w stanie w pełni wykorzystać swój potencjał w celu udzielenia wsparcia dziecku i jego rodzicom.

 

Psychologowie dziecięcy są potrzebni w szkołach, przedszkolach, a nawet w żłobkach.

Zazwyczaj jednak nie dostaniemy zatrudnienia na pełen etat w jednej placówce, gdyż godziny pracy psychologa szkolnego obejmują kilka do kilkunastu godzin tygodniowo. W związku z tym psychologowie pracujący w placówkach oświaty przeważnie współpracują z kilkoma szkołami lub przedszkolami. Psycholog dziecięcy znajdzie także pracę w publicznych i niepublicznych poradniach psychologiczno – pedagogicznych, w domach dziecka, jak również na psychiatrycznych oddziałach dziecięcych. Jeśli chodzi o możliwość samozatrudnienia, psycholog może zdecydować się również na prowadzenie prywatnego gabinetu.

 

Każdy mały pacjent to inna historia i przede wszystkim inny człowiek. W związku z tym do każdego dziecka podchodzę w sposób indywidualny. Na wstępie zbieram poszerzony wywiad z jego rodzicami lub opiekunami prawnymi, następnie przeprowadzam wnikliwą obserwację i rozmowę psychologiczną z samym dzieckiem. Dopiero na podstawie rzetelnie zebranych danych podejmuję decyzję o ewentualnej terapii. Terapia taka jest „szyta na miarę” dziecka, uwzględniająca jego sytuację szkolną, rodzinną, cechy osobowości, temperament, słabe i mocne strony, a także zainteresowania. Dzięki temu dziecko wykazuje większą chęć współpracy, a co za tym idzie szansa na nasz wspólny sukces zdecydowanie wzrasta.

 

Praca dziecka z psychologiem obejmuje zazwyczaj głównie te obszary, w których mały pacjent sobie nie radzi.

W niektórych przypadkach warto jednak równolegle popracować nad wzmacnianiem samooceny, czy też wspierać zdolności komunikacyjne i poczucie własnej skuteczności dziecka, które rzutują na całe jego funkcjonowanie.

W przypadku podejrzenia zaburzeń rozwoju lub chorób psychicznych dziecka, psycholog może dokonać wstępnej weryfikacji objawów, a następnie odesłać małego pacjenta po diagnozę do lekarza psychiatry. Po potwierdzeniu podejrzeń i ustaleniu planu leczenia przez lekarza, psycholog oferuje plan terapii, wspomagającej funkcjonowanie dziecka.

 

Wbrew wciąż jeszcze trochę pokutującemu w społeczeństwie przekonaniu, do psychologa zgłaszają się nie tylko osoby, cierpiące na zaburzenia psychiczne.

Jeśli chodzi o dzieci, większość moich małych pacjentów ma po prostu trudności z nadmierną nieśmiałością bądź niekontrolowaną agresją lub cierpi na utrudniające jej życie lęki. Niektóre dzieci mają problem z odnalezieniem się w nowej, trudnej sytuacji, jaką jest np. pojawienie się nowego członka rodziny, zmiana szkoły, miejsca zamieszkania lub rozwód rodziców. Wystarczy odpowiednie wsparcie, przepracowanie z dzieckiem „trudnego tematu” i wyposażenie go w umiejętności radzenia sobie z przeciwnościami losu, aby po czasie zaobserwować znaczną poprawę jego samopoczucia i sposobu funkcjonowania.

Psychologowie dziecięcy w szkołach i przedszkolach prowadzą często również zajęcia grupowe dla dzieci. Mają one na celu wykształcenie w podopiecznych ważnych i wartościowych cech, np. empatii, umiejętności wyrażania emocji, czy też współpracy i rozwiązywania konfliktów.

Ja sama niezmiernie cieszę się z tego, że wybrałam ten zawód. Moja praca przynosi mi wiele radości. Kiedy obserwuję postępy, jakich dzięki terapii dokonują moi mali pacjenci, jestem przeszczęśliwa. Duma z dziecka i jego rodziców wręcz mnie rozpiera, ponieważ wiem, że to nasza współpraca jest kluczem do sukcesu.

Olę znajdziesz na jej stronie, a także fan page.

Podobał Ci się tekst?

1 thought on “Psycholog Dziecięcy

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *